Mountainbiken...

Klik om filmpje te zien...

Samen op fietsweekeinde...

 Terwijl mamma aan hard aan het strijden was op het NK adventureracen mocht mocht papa met mij mee fietsen naar het ntkc terein "de heer kuil".

Pap wanneer gaan we weer door de modder crossen?

"Wat ligt daar nu naast mijn tent"

Samen zwemmen in de zee...

 

En soms was het heel koud...

...zoals hier boven op de Kelimutu vulkaan

Veilig thuis

Even pauze tijdens een lange klim...

Lekker lunchen op het strand...

Kasteeltjes bouwen met een kokosnoot...

Eindbestemming Flores bereikt

Meer dan 500 km hebben we op Flores gefietst in bijna 3 weken en eindelijk is het zover: We zijn in Maumere! We logeren in dit droomresort aan zee. Eindelijk luxe!!!(en rust). We zullen de toetertjes en " Hello misters" nog gaan missen....( foto: copyright Ankerbi dive resort)

Ruteng

We slapen in een klooster hier. We hebben maar gedaan alsof we getrouwd waren, anders kregen we twee aparte kamers. De nonnetjes vreten Lars bijna op. Iedereen is hier overmatig (lees: tot op het irritante af) nieuwschierig. Bij het boodschappen doen stond ik even met Lars te wachten met de fiets en de kar. Binnen no time stonden er 80 man (niet overdreven!) om ons heen. Best intimiderend. Allemaal mannen, trouwens, de vrouwen werken gewoon.....

Weg schoenen II

Het is niet te geloven: Drie dagen nadat Thijs' sandalen gestolen werden, zijn nu ook zijn gymschoenen gestolen. Ze lagen voor de deur van onze kamer in Lembor (het is gebruikelijk hier om je schoenen uit te doen voordat je naar binnen gaat) en vanmorgen waren ze opeens weg. De dief was wel zo aardig om op de plaats waar de schoenen lagen, zijn eigen paar slippers achter te laten......

Fietsen in Flores...

De lonely planet waarschuwde er al voor: Fietsen in Flores is alleen aan te raden voor tour-de-Frans-fietsers en gekken. Wij vallen denk ik in de tweede categorie.

Wij hebben gisteren 66 km (!!!) afgelegd per fiets, door de steile, dicht begroeide bergen. Echt ontzettend mooi, maar wel uitputtend. Eerst omhoog, naar bijna 1000 meter, dan een afdaling langs een ravijn.

Onder ons de rijstvelden in stervorm (taartpunten), zoals dat hier gebruikelijk is. In elk dorpje rennen hordes schreeuwende kindjes met ons mee...soms wel 30 tegelijk.

De afgelopen dagen fietsten we telkens 30-40 km, wat ons ruim voldoende uitputte. We sliepen bij een familie en waren meteen de eregasten op de bruiloft van de zoon des huizes. Echt een ontzettend mooie ervaring om deel te mogen uitmaken van de cultuur hier. Lars vond het heerlijk om met alle kinderen te spelen.

Weg schoenen

Helaas hebben we ervaren dat er hier in Indonesie ook dieven wonen. Op de Boot, in de haven van Labuan Bajo, zijn Thijs' sandalen gestolen. Deze had hij net nieuw gekocht in Maleisie. Ze waren niet veel waard (in onze ogen), maar het is erg moeilijk om een nieuw paar goede te vinden hier...Verder fietsen op gymschoenen dan maar.....

Schuilen voor een tropische bui...

Omlaag...

In Bedugul was het koel, een welkome afwisseling met de hitte van het laagland. We bleven hier een dag, om bij te komen van de klim. We maakten een wandeling en speelden in 2 verschillende speeltuinen! Ook zagen we een Hindoeistische optocht met een draak, wat opvallend is in dit dorp, waar 80 % Moslim is. Vanaf Bedugul moesten we nog een klein stukje klimmen, om daarna de rest van de dag naar beneden te suizen. 1300 hoogtemeters maar liefst! Wel apart hoe we op de kraterrand aan de ene kant in de diepte op het kratermeer uitkeken en aan de andere kant op de zee.

We wandelden onderweg nog even naar een waterval en spoelden ons zweet af in de heilige warmwaterbronnen van Air Panas Banjar.

Daarna reden we door naar de kuststrook die door een paar hippies, die onder invloed waren van paddo's vroeger " Lovina" is genoemd. Het zijn in totaal 5 dorpjes, die aan het zwarte strand van de Noordkust liggen. Het toerisme is hier gelukkig beperkt gebleven, hoewel ze je hier wel snorkeltripjes en dolfijnkijk-tripjes aanbieden.

Lars speelt liever op het strand. De hele morgen heeft hij gezwommen, kastelen gebouwd en krabjes gevangen.

Omhoog...

Na Ubud begon het klimmen. In twee dagen fietsten we naar Bedugul, een dorpje gelegen op de kraterrand van een vulkaan. We maakten een tussenstop bij een warmwaterbron, precies wat je nodig hebt na een dagje fietsen in de hite. De volgende dag fietsten we bijna de hele dag in de regen omhoog, waarbij de weggetjes soms zo steil waren, dat we de fiets met de fietskar met zijn tweeen moesten duwen. Wel was het mooi: we reden langs de rijstterrassen van Jatiluweh, waar we gelukkig even zon hadden, wat mooie vergezichten opleverde. Ook waren er overal ceremonies bij de tempels langs de weg. De straten waren rijk versierd met vlasbomen, bloemen en linten en overal liepen mooi uitgedoste dames met kleurige manden op hun hoofd, waarin offers zaten.

De kop is eraf...

We zijn aangekomen op Bali en de fietstocht is begonnen.
Het links rijden gaat ons goed af, misschien gaan we dat in Nederland ook wel doen.
het eiland is geweldig, zoveel geuren en kleuren!
De mensen zijn heel aardig, vooral voor Lars. Soms is de aandacht wat erg veel. Niet alleen rennen de kinderen achter de fietskar aan, ook volwassenen knijpen hem graag in de wangentjes. Daar is hij niet altijd van gediend. Maar soms komen ze met zakjes kroepoek aan, dat is toch wel weer leuk.Het eten is hier zowiezo geweldig, we zijn van plan om alle Balinese specialiteiten uitgeprobeerd te hebben als we het eiland verlaten. Lars lust ook bijna alles. Vitaminen genoeg hier met al dat fruit!
We zijn nog niet ziek geweest gelukkig.

Maleisie

We zijn nu een dikke week in Maleisie en alles gaat goed.

Lars past zich prima aan aan

de warmte en we heben nog geen darmproblemen.

In het vliegtuig heeft Lars zich voorbeeldig gedragen. Thijs ook trouwens.

Wat hebben we zoal beleefd en gezien tot nu toe?

-meteen de eerste dag in Kuala Lumpur: een roofoverval op 20 meter van ons vandaan. Niemand gewond, maar tas weg.

-het nationale museum in KL, China town, shopping malls

-de Petronastowers en de KL tower

-De Cameron Highlands met zijn decoratieve theep

lantages

-"Mossy forrest": een jungle vol mos, kabouters en gruffalo's

-een vlindertuin, waar ze toevallig ook schorpioenen, slangen en hagedissen hadden.

-een boottocht op de Tembeling river, naar Taman Negara, het oudste oerwoud ter wereld. Tijdens deze boottocht barstte de hemel open en werden we getrakteerd op een regenwoudbui. In Taman Negara hebben we ook aapjes gezien. Oerwoudgeluiden, onweergeluiden en kippen op de achtergrond.

Morgen vliegen we naar Bali, waar we eindelijk kunnen gaan fietsen!

Schaapjes kijken...